„Kąpiele powinny zawierać bardzo dużą ilość płynu.
Kąpiele powinny być bardzo ostudzone zanim się do nich włoży wełnę.
Zarówno kąpiele bejcujące, jak i farbujące, mogą być tylko stopniowo, przy równomiernym podwyższaniu temperatury doprowadzane do gotowania.
W większości kąpieli barwiących można farbować 2 razy. Czasem jednak te resztki kąpieli są zbyt słabe, aby można było taką samą ilość wełny dostatecznie zafarbować. W takich przypadkach bierze się po prostu mniej wełny lub przy okazji wykorzystuje farbę do gruntowania. Bejcuje się wełnę jak zwykle lub stosuje słabą bejcę ałunową i gotuje 30—45 minut w pozostałej reszcie farby.
Barwniki bezpośrednie (samodzielne) wymagają podczas farbowania — ze względu na ich szczególne właściwości — specjalnego potraktowania. Dokładny opis poszczególnego procesu postępowania wynika z odnośnych przepisów farbowania.
Suszy się najlepiej na wolnym powietrzu, w cienistym miejscu, często obracając wełnę.
Materiał potraktowany żelazem lub miedzią płucze się najpierw w ciepłej albo zimnej wodzie, następnie przez 10—15 minut pierze w letniej mydlanej kąpieli i na koniec jeszcze raz gruntownie płucze pod bieżącą wodą. W ten sposób można traktować każdy farbowany materiał.“(6)