„Jednak ustrój ateński nie był w pełni demokracją (demokracja w czystej formie jest możliwa tylko teoretycznie). Posiadał on dość istotne ograniczenia, np. 1) Pełnię praw obywatelskich mieli tylko ci, których oboje rodzice byli obywatelami ateńskimi (np. Perykles ożeniony z Aspazją pochodzącą z Miletu, uzyskał dla swego syna obywatelstwo tylko w drodze wyjątku). 2) Pełni praw obywatelskich nie posiadali także teci ubodzy wyrobnicy (czwarta klasa obywateli) i metojkowie (zobowiązani do służby wojskowej i płacenia daniny, ale nie mogący posiadać ziemi) 3) Udziału w rządach pozbawione były wszystkie kobiety, a wszelkich praw niewolnicy.
Perykles zapewnił Atenom przewagę w Związku Morskim, do którego należało ponad dwieście miast greckich. Z czasem Ateny uzyskały w nim rolę dominującą. Siłą narzucały mu własne prawa i system rządów.
Za czasów Peryklesa rozbudowano stosunki handlowe z krajami nad Morzem Czarnym, zakładano kolonie rolniczowojskowe, dbano o handel i rzemiosło. Ateny zawdzięczają Peryklesowi wzmocnienie własnej obronności (budowa fortyfikacji i arsenału) oraz rozbudowę Akropolu. Dbał on również o rozwój życia duchowego swych współobywateli. Otaczał opieką naukę, literaturę i sztukę, był przyjacielem wielu uczonych i artystów (Anaksagoras, Sofokles, Fidiasz, Eurypides, Herodot).“(9)